მწერლობა, როგორც ხელობა

ნაწყვეტი ნილ გაიმანის ინტერვიუდან:

ნილ სტივენსონმა ერთხელ მთხრა, მწერლის ორი ტიპი არსებობსო: პირველი დანტეა, მეორე – “ბეოვულფის” ავტორი. დანტე წერდა, რადგანაც სპონსორი, პატრონი ყავდა. მას ფულს უხდიდნენ, ლექსები რომ შეეთხზა მეცენატისათვის. მეორეს მხრივ, ის ჯიგარი, რომელმაც “ბეოვულფი” დაწერა, სოფელ-სოფელ დაეხეტებოდა და ხალხს საკუთარ ისტორიებს უყვებოდა ლუკმა პურისა და თავშესაფრის სანაცვლოდ.

მწერლების ამგვარი დაყოფა დღესაც არსებობს. დღევანდელი სპონსორების როლში უნივერსიტეტები გამოდიან. დღევანდელი დანტეები კი აკადემიურ სტილში რომანების წერასა და სამწერლობო ოსტატობაზე კურსების წაკითხვას ათავსებენ. “ბეოვულფები” ძველებურად დადიან ქალაქიდან-ქალაქში და კითხულობენ საკუთარ ისტორიებს; მათ კარგად იციან, თუკი ხალხს ისტორია არ მოეწონა, მშივრები დარჩებიან.

მე ზუსტად ვიცი, რომელ კატეგორიას ვეკუთვნი.

სრული ვერსია

Advertisements

, ,

  1. დატოვე კომენტარი

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: